Ryszard Liskowacki
Urodzony w Warszawie, ale ponad pół wieku związany ze Szczecinem. Ojciec Artura Liskowackiego, o którym pisałam wcześniej.
Jego utwory pamiętam z czasów dzieciństwa. „Wodzu, wyspa jest twoja” oraz „A może po skarby?” to klasyka gatunku powieści przygodowej dla młodzieży. Aż wstyd się przyznać, że w dorosłym życiu nie sprawdziłam, czy lubię jego utwory dorosłe. No cóż, kolejny punkt rzeczy do przeczytania. Za to za twórczość dla młodzieży tego autora bardzo cenię i lubię. Mimo że ten typ powieści młodzieżowej nieco wyszedł z mody wraz z Nienackim czy Bahdajem, to pamiętajmy, że mody czytelnicze powracają i warto podsuwać znajomym nastolatkom powieści Ryszarda Liskowackiego.
Należy też pamiętać, że pisał nie tylko powieści dla młodzieży. Jako ciekawostkę podam, że napisał kilka sztuk teatralnych wystawianych m. in. w Teatrze Współczesnym w Szczecinie i Teatrze Telewizji. Dziennikarz, redaktor telewizyjny, kierownik teatru lalek Pleciuga oraz szczecińskich teatrów dramatycznych.
Dla dociekliwych bibliografia autora (za Wikipedią):
Książki
- (1960) Po tamtej stronie życia
- (1960) Powrót do piekła
- (1961) Granice pamięci
- (1962) Koniec próby
- (1963) Dzień siódmy i znowu pierwszy
- (1966) Powrót z tamtego brzegu
- (1970) Nokaut nie kończy walki
- (1971) A może po skarby?
- (1973) Kto grzeszył
- (1976) Teraz, zawsze, nigdy
- (1976) Ballady okrutne
- (1977) Z pamiętnika podchorążego Czapli
- Historia dłuższa niż wojna
- Zabijane, darowane
- Żywot wieczny
Cykl – My z Marymontu
- My z Marymontu
- Z zielonych ulic na barykady
- Wracamy do domu
Jako całość opublikowane po raz pierwszy w 1981 roku.
Cykl – Związek Sprawiedliwych
- (1962) Związek Sprawiedliwych
- (1965) Przygody ośmiu sprawiedliwych
- (1966) Wódz Sprawiedliwych
Jako całość opublikowane po raz pierwszy w 1971 roku.
Cykl – Wodzu wyspa jest twoja
- (1965) Wodzu, wyspa jest twoja
- (1966) Powrót na wyspę
Jako całość opublikowane po raz pierwszy w 1968 roku.
